تبليغاتX
●◦‡±‡◦●صــــــداقـــت●◦‡±‡◦●
صداقت نخستین بخش كتاب عشق است.

معلم خوب من

معلم خوب من ، تو همچو شمعی که می سوزی تا دیگران از گرمی وجودت بهره ببرند

 و تاریکی راه را برایمان روشن می کنی.

تو مانند گلی که بودن تو در کنار ما جان و جهان ما را پر از عطر دل انگیز می کند.

تو مانند اقیانوسی و ما قطره ای هستیم

که از گرمی وجودت لذت می بریم و با تو بودن را تجربه می کنیم و

 در عشق و محبت و احساس تو یکی می شویم.

تو به وسعت آسمانی که نگاه تو ، کلام تو و دانسته های تو ما را

بسان ستاره های کوچک و درخشان در دل خود جای می دهی.

تو همچو خورشیدی که اشعه های تابناک تو ،

 تن سرد زمین را مانند لحافی زرین در بر می گیرد

و ما همچو زمینی هستیم که از گرمی وجودت سرمست عشق و لبریز از محبت می شویم.

آری معلم خوب من ، تویی مظهر پاکی و ایثار ، دوستت دارم.

+ تاريخ پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 17 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

        رفتی و دوستاتو اینجا جا گذاشتی

رفتی و قشنگی های دوستی رو تنها گذاشتی

       رفتی و با رفتنت آسمون دل من بارونی شد

   رفتی و با رفتنت دوستی هامون مثل یک خاطره شد

       کاش می موندی پیش ما تا این دو روزم بگذره

   کاش می موندی تا ببینی دوستی ها قشنگ تره

       اما امروز که می ری خدا به همراهت عزیز

 دست اون بزرگ یاور حامی راهت عزیز

 

+ تاريخ یکم اردیبهشت 1388ساعت 21 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

یادمون باشه كه هيچكس رو اميدوار نكنيم بعد يكدفعه رهاش كنيم

چون خرد ميشه ميشكنه و آهسته ميميره ،

يادمون باشه كه قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم

تا كسي كه به ما تكيه كرده سرش درد نگيره ،

 يادمون باشه قولي رو كه به كسي ميديم عمل كنيم ،

 يادمون باشه هيچوقت كسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم

چون امكان داره زياد نتونه طاقت بياره ،

يادمون باشه اگه كسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت

 چون زندگيش رو ازش ميگيريم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد تندیس زیبایی نمی شود،

از زخم تیشه ها خسته نشو که وجودت شایسته ی تندیس است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ تاريخ شانزدهم فروردین 1388ساعت 20 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

 

>>تقدیم به تویی که با یک لبخندت غم جهان را فراموش میکنم<< 

به خاطر تو زيباترين شعر را خواهم گفت و قشنگترين گلهاي نرگس را از باغچه ي قلبم        

   خواهم چیدوبه پايت خواهم ريخت                                             

 اي تنها دليل رد كردن هر دليل و اي تنها بهانه ي آوردن هر بهانه ديوانه ي مهرباني تؤام         

                اي بهترين چه خوب شد كه به دنيا آمدي و چه خوبتر شد كه دنياي من شدي

                                   پس براي من بمان و بدان كه تو تنها بهانه براي بودني

                                             خیلی دوست دارم  عشق آسمونی من

 

 

من عشق را در تو

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش

خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

 

دوست دارم چون                       

                                        تنها ترین ستاره زندگی منی

                      دوست دارم چون

                                       تنهاترین مصراع شعر منی

                      دوست دارم چون

                                       تنهاترین فکر تنهایی منی

                      دوست دارم چون

                                       زیباترین لحظات زندگی منی

                      دوست دارم چون

                                      زیباترین رویای خواب منی

                      دوست دارم چون

                                      زیباترین خاطرات منی

                      دوست دارم چون

                                      به یک نگاه عشق منی

 

 

 بگذار هر چه نمیخواهیم بگویند 

 بگذار هر چه نمیخواهند بگویند 

 باران که ببارد ازدست چترهاکاری ساخته نیست  

ما اتفاقیم که افتاده ایم  

 

برای تنها فلاور زندگیم        

 

 

 

 

+ تاريخ هفدهم اسفند 1387ساعت 23 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

 

 

من سکوت خویش را گم کرده ام
لاجرم در این هیاهو گم شدم


من که خود افسانه می پرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم


ای سکوت ای مادر فریاد ها
ساز جانم از تو پر آوازه بود


 تا در آغوش تو ، راهی داشتم
چون شراب کهنه شعرم تازه بود

 
در پناهت برگ و بار من شکفت
تو مرا بردی به شهر یاد ها

 
 من ندیدم خوشتر از جادوی تو
ای سکوت ای مادر فریاد ها


گم شدم در این هیاهو گم شدم
تو کجایی تا بگیری داد من


گر سکوت خویش را می داشتم
زندگی پر بود از فریاد من

(فریدون مشیری

+ تاريخ چهارم اسفند 1387ساعت 14 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

  

خدا با من

روز قسمت بود.خدا هستي را قسمت ميکرد.خدا گفت:چيزي از من بخواهيد هر چه باشد.

شما را خواهم داد .سهمتان را از هستي طلب کنيد زيرا خدا بخشنده است.

و هر که آمد چيزي خواست.يکي بالي براي پريدن و ديگري پايي براي دويدن.

يکي جثه اي بزرگ خواست و آن يکي چشماني تيز.يکي دريا را انتخاب کرد ويکي آسمان را.

در اين ميان کرمي کوچک جلو آمد وبه خدا گفت:خدايا من چيز زيادي از اين هستي نميخواهم.

نه چشماني تيز ونه جثه اي بزرگ نه بال و نه پايي ونه آسمان ونه دريا .....تنها کمي از خودت.

تنها کمي از خودت به من بده و خدا کمي نور به او داد.

نام او کرم شب تاب شد.خدا گفت:آن که نوري با خود دارد بزرگ است.

حتي اگر به قدر ذره اي باشد.تو حالا همان خورشيدي که گاهي زير برگ کوچکي

پنهان مي شوي و رو به ديگران گفت:کاش مي دانستيد که اين کرم کوچک بهترين را خواست.

زيرا که از خدا جز خدا نبايد خواست 

 

اگر روزی دلم گرفت یادم باشد

که خدا با من است،

که فرشته ها برایم دعا میکنند

که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد.

یادم باشد که قاصدکی در راه است،

که بهار نزدیک است،

که فردا منتظرم می ماند، 

که من راه رفتن می دانم و دویدن،

و جاده ها قدم هایم را شماره خواهند کرد.

اگر روزی دلم گرفت یادم باشد  

که خدای من اینجاست همین نزدیکیها،

و من، تنها نیستم

  

  خدایا . . .

در عین ناامیدی  دست نیاز به سوی تو دراز می کنم

تو را صدا می زنم................صدایم گوش کن

 خدایا . . .

پر از گناهم.... وتو ستاری  ........... گناهانم بپوشان

تو بی نیازی من نیازمند کرم تو ....

خدایا کمکم کن تا بد را از خوب تشخیص بدهم

توانایی بده در راه تو قدم بردارم

امید بده تا بنده تو حقیر تو احساس ناامیدی نکند

تو عادل .. تو رحمان ... تو رحیم ...

و تو من ،این بنده حقیرت را به خویش بخوان

تا همیشه سپا سگذار نعمتهای تو باشم

دستهای نیازآلودم همیشه به سوی تو دراز است...

 خدایا صدایم را بشنو ...

 


+ تاريخ دوم اسفند 1387ساعت 20 نويسنده ◦●اسما و خدیجه●◦ |

منبع اصلي كدهاي جاوااسكريپت
http://minos.blogfa.com